اخبار  ›  ویژه  ›  ماموریت غیرممکن «ستاره» در صنعت    

نامه سرگشاده 26 فاز پارس جنوبی به پالایشگاه خلیج فارس؛
۱۳۹۷/۱۰/۲۲ ۰۱:۱۳

ماموریت غیرممکن «ستاره» در صنعت نفت انجام شد/ آقای «صادق‌آبادی»، نقش شما محفوظ است


ماموریت غیرممکن «ستاره» در صنعت نفت انجام شد/ آقای «صادق‌آبادی»، نقش شما محفوظ است

به گزارش خبرنگار انرژی نیوز، این مسابقه بزرگ خط پایانی ندارد،  در ایران، سال‌هاست پالایشگاه پشت پالایشگاه باید ساخته شود تا حریم امن تولید پراید، پژو و سمند حفظ شود. مسابقه تولید و مصرف بنزین سالهاست که در ایران راه افتاده است، در دوره‌ای به کمک کارت سوخت، گرانی قیمت‌ها و سهمیه‌بندی تولید از مصرف سبقت گرفت اما مصرف کنندگان خیلی زود جبران کردند و از تولید جلو زدند.

با بهره‌برداری از فازهای اول و دوم پالایشگاه ستاره خلیج فارس و فروکش کردن متوسط مصرف بنزین، بالاخره تولید از مصرف این فرآورده استراتژیک نفتی با ایجاد شکافی حدود 10 میلیون لیتری مهرماه امسال پیشی گرفت و در نهایت واردات بنزین کشور هم متوقف شد و پیش بینی می‌شود با بهره‌برداری کامل از سومین فاز بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی جهان شکاف تولید از مصرف بنزین کشور به رقم کم سابقه 20 میلیون لیتر در روز برسد تا حتی با ثبت جهش 8 تا 10 درصدی مصرف دست کم برای دو تا سه سال آینده تولید گوی سبقت را از مصرف بنزین ربوده باشد.

بهره‌برداری از سومین فاز پالایشگاه ستاره خلیج فارس بهانه خوبی است که سوال کنیم، مسابقه تولید و مصرف بنزین ایران قرار است تا کی ادامه یابد؟ آیا سهمیه‌بندی و گرانی دوباره قیمت‌ها کارساز است؟ آیا پالایشگاه‌سازی تنها چاره حفظ حریم امن خودروسازان داخلی است؟ تا کی باید از بازگشت برندهای معتبر خودروساز خارجی وحشت داشته باشیم؟ برنده تولید پراید، پژو، نیسان و سمند در کشور کیست؟ سوالاتی که اگر بخواهید به دنبال کشف پاسخ‌های آنها باشید احتمالا به شما می‌گویند مگر سرت برای دردسر درد می‌کند؟

همزمان با مرور این تحولات، نباید تصور شود که مهمترین هدف و ماموریت پالایشگاه ستاره خلیج فارس، افزایش ظرفیت تولید بنزین و گازوئیل بوده تا به مدد بنزین‌های یورو چهار و پنج این پالایشگاه میعانات گازی فعلا بر مسابقه تولید و مصرف بنزین سرپوش بگذاریم و واردات بنزین کشور هم متوقف شود اما فراموش نکنید ماموریت غیرممکن ساخت بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی جهان صرفا بی‌نیاز کردن ایران از واردات بنزین نیست.

پالایشگاه خلیج فارس با پشت سر گذاشتن یک دوره 12 ساله ساخت یکی از عجایب مدیریت پروژه در تاریخ نفت جهان است، پالایشگاهی که سال 85 کلنگ آن به زمین زده شد و تا مهرماه 1396 تنها توان تولید 5 تا 7 میلیون لیتر بنزین در روز را داشت حالا آماده تولید روزانه 40 میلیون لیتر بنزین می‌شود، یعنی در طول 11 ساله نخست موفق به تولید 5 تا 7 میلیون لیتر بنزین شدیم و در یک دوره 15 ماهه افزایش 35 میلیون لیتری تولید بنزین در این پالایشگاه اتفاق افتاده است. اتفاقاتی که فقط در سرزمین عجایبی به نام صنعت نفت ایران شاهد به وقوع پیوستن آنها خواهید بود.

این روزها رکوردهای متعددی در پارس جنوبی و صنعت گاز کشور یکی پس از دیگری شکسته می‌شود، از رکورد تولید روزانه 800 میلیون مترمکعب گاز غنی تا رکورد انتقال 761 میلیون مترمکعب گاز در 24 ساعت تا رکورد گازرسانی به نیروگاه‌ها، صادرات، تزریق به مخازن نفت، ذخیره‌سازی و ثبت سلسله رکوردهایی در حوزه ساخت، نصب و راه اندازی سکو، حفاری چاه‌ها، خطوط لوله دریایی و ردیف‌های شیرین سازی گاز پالایشگاهی در میدان مشترکی به نام پارس جنوبی اما در ثبت تمامی این رکوردها یک نام غیر قابل مصادره است.

یکی از مهمترین دستاوردهای عجیب در صنعت نفت ایران که دست کم در طول 40 سال گذشته تاکنون کم سابقه بوده تکمیل زنجیره ارزش در صنایع بالادستی و میان دستی این صنعت ارزش آفرین بوده است. با آغاز تحریم غیرقانونی «ترامپ» خریداران میعانات گازی پارس جنوبی یکی پس از دیگری از خرید این محصول ارزشمند پارس جنوبی کناره گیری کردند و این درحالی است که هم اکنون ظرفیت تولید میعانات گازی پارس جنوبی به حدود 800 هزار بشکه در روز رسیده است.

با ورود به زمستان و اوج گیری مصرف متان از یک سو و افزایش تولید و به دنبال آن تحریم خرید میعانات گازی بزرگترین پرسش بی پاسخ این است که این همه میعانات گازی چه باید می‌کردیم؟ نه پتروشیمی و نه پتروپالایشگاهی برای مصرف میعانات گازی به بهره برداری نرسیده و این درحالی است که تولید این محصول صرفا با هدف صادرات افزایش یافته است. آیا قرار بود پیش گویی رویترز و بلومبرگ محقق شود و پارس جنوبی در اوج توسعه و شکوفایی به دلیل اینکه میعانات گازی مشتری ندارد، رنگ کاهش تکلیفی تولید را ببیند؟

همزمان با افزایش تولید میعانات گازی پارس جنوبی و البته تحریم خرید این محصول، پنج تا هفت کشتی نفتکش ایران هم با کلیدواژه نوسازی ناوگان اوراق شدند تا ریسک تولید و ذخیره‌سازی میعانات گازی در مخازن پالایشگاه‌ها و احتمالا مخازن کشتی‌های نفتکش دو چندان شود و درست در این ایام بحرانی هدیه‌ای از آسمان به نام پالایشگاه ستاره خلیج فارس بر سر صنعت نفت ایران نازل شد، پالایشگاهی که با مصرف روزانه 360 تا 400 هزار بشکه میعانات گازی عملا ریسک تولید گاز در پارس جنوبی را در اوج سرمای زمستان به حداقل کاهش داد تا نوار رکوردشکنی ها در صنایع نفت و گاز ایران پاره نشود.

وقتی که می‌توانید با قدرت گاز تولید کنید، یعنی افزایش سهم گاز در سبد سوخت نیروگاه‌ها، یعنی در اختیار داشن ظرفیت مازاد گازوئیل و نفت کوره، یعنی صادرات گازوئیل در اوج تحریم نفت، زمانی‌که برای مصرف میعانات گازی آلترناتیوی به نام پالایشگاه خلیج فارس دارید، یعنی افزایش قدرت چانه‌‎زنی امور بین‌الملل شرکت نفت برای فروش میعانات گازی، یعنی پرداخت هزینه کمتر برای دموراژ و توقف نفتکش‌ها و ذخیره‌سازی روی آب و زمانی که دغدغه میعانات گازی پارس جنوبی فروکش می‌کند یعنی پارس جنوبی در کنار متان، اتان بیشتری تحویل پتروشیمی کاویان می دهد و این یعنی رکوردهای تولید در مسیر خط لوله اتیلن غرب هم شکسته شده است.

ساخت پالایشگاه ستاره خلیج فارس یک ماموریت غیر ممکن در صنعت نفت ایران تلقی می‌شد، مهندسان نفت از این پالایشگاه به‌عنوان یک (END LESS) یاد می‌کردند اما حالا ستاره خلیج فارس روزی 40 میلیون لیتر بنزین تولید می‌کند تا «عوام» توقف واردات بنزین را جشن بگیرند و 26 فاز پارس جنوبی بدون اعتننا به بنزین در نامه‌ای سرگشاده از پالایشگاه ستاره خلیج فارسی تقدیر کنند که دست پخت یک جوان‌گرایی منطقی در وزارت نفت و پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی است. در توصیف جایگاه فعلی «ستاره خلیج فارس» همین بس که می‌توان هزاران کلمه تحلیل نوشت اما در لابه لای تمامی تحلیل‌ها و رکوردها باید گفت «آقای علیرضا صادق آبادی، نقش شما محفوظ است...»



بازگشت به  اخبار نسخه قابل چاپ

دیدگاه مخاطبان
لطفا برای درج دیدگاه خود فرم زیر را تکمیل نمایید.


نام:
پست الکترونیک:
تلفن همراه:
متن دیدگاه:
لطفا عدد مقابل را در
فرم روبرو وارد کنید:
Visual CAPTCHA

باشگاه مشتریان

ایمیل:

رمز عبور:

برای دریافت مشخصات کاربری خود پست الکترونیک اشتراک خود را در فرم زیر وارد نمایید.


خبرنامه

بـرای عـضویـت در خـبـرنـامـه انرژی نیوز، پـسـت الکترونیک خود را وارد کنید.


نفت,انرژی,