اخبار  ›  ویژه  ›  چوب حراج بازیگران قدرت بر اعتبار    

میدان گازی کیش به گروگان رفت؛
۱۳۹۷/۰۸/۱۵ ۲۲:۰۵

چوب حراج بازیگران قدرت بر اعتبار «شیخ‌الوزرا»/ صنعت نفت را در جزیره کیش، مات کردند !


چوب حراج بازیگران قدرت بر اعتبار «شیخ‌الوزرا»/ صنعت نفت را در جزیره کیش، مات کردند !

به گزارش خبرنگار انرژی نیوز، «زنگنه، آشیل صنعت نفت»، این واقعیتی است که نمی‌توان آن را انکار کرد او بدون رقیب است و کسی توان رویایی با او را ندارد، از آخرین منتقد بی‌انصافش بگیرید که با یک جوابیه اداره کل روابط عمومی وزارت نفت روزه سکوت گرفته و خود را خانه‌نشین کرده تا برخی از نمایندگان همیشه منتقد و معترض مجلس تا همان ائتلاف قدیمی پدرخوانده نفتی‌ها و رسانه‌های کرایه‌ای منتصب به او، همه دستان را به نشانه تسلیم بالا بردند و هرچه در طول پنج سال گذشته علیه زنگنه انجام دادند تا او را سرنگون و یا مجبور به دادن رانت و امتیاز کنند جز ناکامی عایدی دیگری نداشتند.

با این وجود، زنگنه هم مثل خیلی‌های دیگر از آخر و عاقبت «آشیل» باخبر است و به خوبی می‌داند که روئین‌تن هم که باشی بازهم پاشنه آشیلی وجود دارد که می‌تواند او را از عرش به فرش برساند. اما پاشنه آشیل وزیر نفت چیست؟ زنگنه یک رفیق تمام عیار است و مهمترین ویژگی یار غار، وفاداری بوده و او بیش از حدمجاز به دوستان و یاران خود وفادار است، دست بر قضا هر چقدر شیخ الوزرای تاریخ نفت ایران در مقابل دشمنی‌ها و خصومت‌ها شکست ناپذیر بوده که مهمترین پاشنه آشیل او وفاداری و اعتماد بیش از حد به برخی از یاران و دوستان است.

مرداد 1392 که زنگنه به وزارت نفت بازگشت، او متوسط مصرف سالانه 27 میلیارد لیتر نفت کوره و گازوئیل به ارزش تقریبی 18 میلیارد دلار را به باد انتقاد گرفت و با گذشت پنج سال آمارهای رسمی وزارت نیرو نشان می‌دهد که متوسط مصرف سوخت مایع در نیمه نخست امسال (به استثنای نیروگاه‌های سیستان و بلوچستان) به مرز صفر رسیده و به‌زودی با توسعه شبکه گاز در سیستان و بلوچستان، مصرف سوخت مایع نیروگاه‌های این استان هم متوقف خواهد شد.

به‌عبارت ساده تر، وزیر نفت در سبد سوخت نیروگاه‌ها یک خانه‌تکانی تمام عیار راه انداخت و گازهای ترش پارس جنوبی را جایگرین نفت کوره و گازوئیل کرد تا مازاد این دو محصول نفتی به‌جای سوختن روانه بازار صادراتی شود و توقف مصرف سوخت مایع یکی از موفق‌ترین و ماندگارترین اقدامات وزیر نفت در پنج سال گذشته تاکنون بوده واقعیتی که به شهادت آمارهای مستند بدون هیچ‌گونه رفت و برگشتی غیرقابل کتمان و مصادره است.

«زنگنه» دشمن شماره یک گازوئیل و مازوت نیروگاه‌هاست و درست در سالی که باید صنعت نفت خود را برای برگزاری جشن توقف سوخت مایع در نیروگاه آماده کند در زیباترین جزیره ایرانی خلیج فارس سیاست‌ها و برنامه‌هایی اجرا می‌شود که از زمین تا آسمان با سیاست‌های کلان وزیر نفت در تضاد و تناقض است.

ماجرا از چه قرار است؟ با بهره‌برداری از NGL سیری گازهای همراه میادین نفتی خلیج فارس پس از جمع آوری به دو نیروگاه برق کیش منتقل شده و به طور متوسط روزانه نیروگاه‌های کیش به حدود 100 میلیون فوت مکعب گاز نیاز دارند که به دلیل افت تولید میادین و به تناسب آن NGL سیری، میزان انتقال و عرضه گاز به حدود 20 میلیون فوت مکعب گاز کاهش یافته و باید کسری 80 میلیون فوت مکعبی گاز، توسط گازوئیل جبران شود.

آمارهای رسمی نشان می‌دهد که هم اکنون معادل یک تا 1.2 میلیون لیتر گازوئیل در نیروگاه‌های کیش مصرف می‌شود که با احتساب ارزش حرارتی و هزینه انتقال یک لیتر گازوئیل 80 سنت (فوب خلیج فارس) روزانه معادل 800 هزار دلار و سالانه حدود 300 میلیون دلار گازوئیل در نیروگاه‌های کیش می‌سوزد و سوختی که می‌توان آن را در شرایط تحریم صادر کرد را نه تنها مفت و مجانی می‌ سوزانیم که باید چوب خطی هم برای خسارت‌های زیست محیطی آن پر کنیم.

از حدود سه سال قبل تاکنون حفاری چاه‌های خشکی میدان کیش که پس از پارس جنوبی، بزرگترین میدان گاز ایران بوده آغاز شده و تاکنون حفاری بالغ بر 10 حلقه چاه به پایان رسیده و عملا چاه‌های کیش آماده تولید گاز هستند و نکته جالب تر اینجاست که گاز تولیدی کیش با H2S کمتر از 80 پی.پی.ام جز گازهای شیرینی بوده که بدون پالایش و فرآورش قابلیت مصرف در نیروگاه را دارد.

هم اکنون هر چاه میدان کیش قابلیت تولید روزانه بیش از 100 میلیون فوت مکعب گاز را دارد و نکته جالب تر آن است که گاز تولیدی با استفاده یک تجهیزات سرچاهی و صرفا با 15 تا 16 کیلومتر خط لوله 16 اینچی قابلیت انتقال به ایستگاه تقویت فشار گاز موجود کیش و در نهایت ارسال به نیروگاه‌ها دارد، پروژه‌ای که اجرای آن نه تنها به هزینه بالای سرمایه گذاری نیاز ندارد که در مدت کمتر از 100 روز قابل بهره‌برداری خواهد بود.

با مرور تمامی این ویژگی‌ها هم اکنون بین شرکت‌های تابع شرکت ملی نفت بر سر توسعه این میدان گازی یک جنگ تمام عیار به پا شده و همزمان با دعوای خانوادگی بر سر کسب توفیق خدمت توسعه میدان گازی کیش، شرکت گاز هم در پیشنهادی جالب توصیه کرده که برای تامین گاز کیش با احداث خط لوله 56 اینجی به طول 110 کیلومتر گاز این جزیره زیبا از مسیر خط لوله هفتم سراسری تامین شود، خط لوله‌ای که باید دست کم 20 کیلومتر آن در زیر بستر آب‌های خلیج فارس احداث شود، یعنی با یک سرمایه‌گذاری بالغ بر یک میلیارد دلاری لوله تا جزیره کیش بکشیم تا 100 میلیون فوت مکعب گاز به نیروگاه‌ها بدهیم، ساده تر بگوئیم لقمه را باید دور دهان بچرخانیم.

زمانی‌که این نا هماهنگی‌ها را می‌بینیم، موقعی که این جنگ و دعوای بازیگران قدرت را بر سر خدمت بیشتر دنبال می‌کنیم و درست در ایامی که میدان گازی کیش به گروگان همین بازیگران قدرت و عاشقان خدمت رفته را دنبال می‌کنیم ناخداگاه این پرسش مطرح می‌شود که چرا «دونالد ترامپ» تلاش می‌کند ما را از تحریم نفتی بترساند؟ اصلا با این عشق خدمت برخی‌ها، آیا صنعت نفت نیاز به دشمن داخلی و خارجی دارد؟ پرسش دیگر این است که چرا وزیر نفت به این مجنونان خدمت و قدرت اجازه می‌دهد که چوب حراج بر اعتبار چندین ساله «شیخ الوزرا» بزنند؟

گازهای شیرین کیش نه به خاطر دشمن افروزی استکبار جهانی و نه به دلیل فعالیت دلواپسان همیشه مدعی بلکه صرفا به دلیل تلاش برخی از شیفتگان قدرت و خدمت گروگان گرفته شده است. بزرگترین میدان گاز شیرین جهان زیر پایمان است و روزی 800 هزار دلار گازوئیل می‌سوزانیم، «خدایا به داده‌هایت، نداده‌هایت و گرفته‌هایت شکر... که داده‌هایت نعمت، نداده‌هایت حکمت و گرفته‌هایت امتحان است ...»



بازگشت به  اخبار نسخه قابل چاپ

دیدگاه مخاطبان
لطفا برای درج دیدگاه خود فرم زیر را تکمیل نمایید.


نام:
پست الکترونیک:
تلفن همراه:
متن دیدگاه:
لطفا عدد مقابل را در
فرم روبرو وارد کنید:
Visual CAPTCHA

باشگاه مشتریان

ایمیل:

رمز عبور:

برای دریافت مشخصات کاربری خود پست الکترونیک اشتراک خود را در فرم زیر وارد نمایید.


خبرنامه

بـرای عـضویـت در خـبـرنـامـه انرژی نیوز، پـسـت الکترونیک خود را وارد کنید.


نفت,انرژی,