اخبار  ›  ویژه  ›  3 دلیل «انرژی نیوز» برای انتصاب    

چرا «ختلان» مناسب‌ترین گزینه برای NPC است؟
۱۳۹۷/۰۷/۲۳ ۰۰:۳۵

3 دلیل «انرژی نیوز» برای انتصاب جوان‌ترین مدیرعامل پتروشیمی/ آیا وضعیت فعلی پتروشیمی در شأن «شیخ الوزرا» است؟


3 دلیل «انرژی نیوز» برای انتصاب جوان‌ترین مدیرعامل پتروشیمی/ آیا وضعیت فعلی پتروشیمی در شأن «شیخ الوزرا» است؟

به گزارش خبرنگار انرژی نیوز، «بیژن زنگنه» به خوبی می‌داند با وجود افتتاح و راه اندازی گاه و بیگاه طرح‌های پتروشیمی اما این پتروشیمی آن صنعتی نیست که ایده آل و در حد نام و آوازه «شیخ الوزرا» باشد، از ساخت طرح‌های قد و نیم قدر متانول در عسلویه و یا شمارش معکوش تبدیل شدن به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان اوره جهان که بگذاریم، پتروشیمی به دلایل مختلف که یکی از آنها خصوصی‌سازی و دیگری تحریم بوده، آن صنعتی نیست که بتوان از آن به عنوان صنعت کامل کننده زنجیره ارزش و به اصطلاح توقف خام فروشی نفت و گاز یاد کنیم زیرا در جهان امروز دیگر کشورها انگیزه‌ای برای تبدیل شدن به بزرگترین تولیدکننده کود اوره و متانول ندارند.

سبد تک محصولی، روی زمین ماندن خوراک‌های حاضر و آماده متان، پروپان، بوتان، میعانات گازی و از سال آینده اتان، وجود بالغ بر 30 طرح نیمه کاره با اولویت عسلویه و ماهشهر، عدم ساخت مجتمع‌هایی در حد و اندازه پتروشیمی نوری، جم، شازند، تبریز، مارون و ... که هر یک از آنها به تنهایی کلکسیونی از انواع محصولات پتروشیمی و پلیمری هستند شاید بخشی از مشکلات سطحی صنعت پتروشیمی کشور هستند.

این درحالی است که در شرایط فعلی مهمترین پاشنه آشیل صنعت 55 ساله پتروشیمی ایران نبود یک استراتژی کلان به ویژه در مسیر توسعه است که حتی موجی از سردرگمی در بین هلدینگ‌ها و سرمایه گذاران این صنعت ارزش آفرین ایجاد کرده به طوری که مسیر توسعه صنعت پتروشیمی به جای اینکه بر مبنای مطالعات اقتصادی و رصد و پایش عرضه و تقاضای محصولات پتروشیمی در بازار جهانی باشد در راستای یک چشم و هم چشمی اتفاق می‌افتد.

برای اثبات این ادعا سرمایه گذاران تصور می‌کنند که تکمیل زنجیره اتیلن فقط تولید محصولاتی همچون پلی اتیلن سنگین، سبک و اتیلن گلایکول‌ها هستند و در صورت ساخت طرح‌های مجوز داده شده ظرفیت تولید این محصولات در مدت چند سال چندین برابر می‌شود و این در حالی است که برای تولید محصولاتی همچون وینیل استات، اتیلن اکسایدها، اتواکسیلات و ... عملا یا طرحی تعریف نشده و یا ساخت آنها بر روی کاغذ مسکوت مانده است.

در تشریح سردرگمی این سال‌ها صنعت پتروشیمی می توان ساعت‌ها بحث و گفتگو کرد اما واقعیت غیر قابل انکار این است که توسعه آتی پتروشیمی ایران با یک سردرگمی دست و پنجه نرم می کند و خصوصی سازی و تحریم هم به بهانه‌هایی برای توجیه این سردرگمی تبدیل شده اند و شرکت ملی صنایع پتروشیمی هم دست روی دست گذاشته که چون اختیاری نداریم پس کاری نمی‌توانیم بکنیم و حتی برخی از مدیران این مجموعه تهدید می‌کنند که اگر اختیار نمی‌دهید NPC را منحل کنید.

صنعت پتروشیمی به یک معمار جدید نیاز دارد، معماری تازه نفس، امتحان پس داده که باید مورد اعتماد وزیر نفت هم باشد و وزیر نفت باید قبول کند که در انتخاب «رضا نوروززاده» با وجود تمامی شایستگی هایش یک اشتباه استراتژیک را مرتکب شده و اشتباهی که نتیجه اشتباهی بزرگتر از جمله عدم اطمینان به «آیدین ختلان» برای واگذاری مدیریت NPC بود زیرا با این دو اشتباه یکسال زمان توسعه صنعت پتروشیمی به راحتی آب خوردن از دست رفت و در طول یکسال گذشته اگر عقب‌گرد نداشته باشیم عملا هیچ تحول رو به جلویی در مسیر توسعه صنعت پتروشیمی اتفاق نیافتاد.

احتیاط هر چند شرط عقل است اما وزیر نفت می‌داند که احتیاط پارسال او به بهای به فنا رفتن یکسال طلایی توسعه صنعت پتروشیمی تمام شد و اگر «صادق آبادی» در پالایش و پخش موفق بود قطعا «ختلان» هم در صنعت پتروشیمی می‌تواند موفق باشد زیرا در کنار جوانی و در اختیار داشتن معلمی در حد و اندازه «شیخ الوزرا»  آنها می‌خواهند به همه منتقدان اثبات کنند که وزیر نفت در انتصاب و انتخاب آنها اشتباه نکرده و این یعنی انگیزه و انگیزه شروع و منشا تحولات بزرگ در صنعت پتروشیمی خواهد بود.

دومین منطق انتصاب «ختلان» به عنوان مدیرعامل جدید NPC اعتماد وزیر نفت به اوست، آقای زنگنه می‌داند که مدیرانی که در وزارت نفت از پشتوانه اعتماد او برخوردار نباشند عملا نمی‌توانند کاری را پیش ببرند زیرا حرفش نه در بدنه مدیران و کارکنان خریداری دارد و نه او جسارت و شجاعت انجام کارهای بزرگ را خواهند داشت.

یک کانال تلگرامی هر چند از روی بی‌سوادی از «آیدین ختلان» به‌عنوان «اسفندیار رحیم مشایی» صنعت نفت یاد می‌کند اما ما هم اعتقاد داریم که برای توسعه صنعت پتروشیمی نیاز به رحیم مشایی داریم که در دولت «محمود احمدی‌نژاد» چشم و گوش او بود و NPC به مدیری نیاز دارد که مورد اعتماد وزیر نفت باشد زیرا این صنعت که از آن جز چند ساختمان و تعدادی مغازه چیزی برایش باقی نمانده باید مدیری سکانش را در دست بگیرد که نام و اعتبارش بتواند دوباره به NPC وزن و جایگاه بدهد.

سومین منطق این انتصاب را می‌توان در آزادسازی همزمان دو حوزه استراتژیک وزارت نفت باشد از یک سو توسعه صنعت پتروشیمی را به یک جوان جویای نام واگذار کردی و از سوی دیگر آزادی عمل بیشتری به معاونت منابع انسانی وزارت نفت بخشیدی که با این اتفاق بلکه در زمان باقیمانده از پایان دولت دوازدهم بتوان بسیاری از خلاها و مشکلات و ریز و درشت حوزه نیروی انسانی را هم حل و فصل کرد.

 آقای وزیر نفت، آمریکا به پشتوانه شیل گس‌ها و سرمایه گذاری‌های چند صد میلیارد دلاری توتال، ساسول، شل، میتسوئی، سابیک، باسف و ... در صنایع پتروشیمی اسب خود را زین کرده تا بازار پتروشیمی جهان را فتح کند، باور کنید صرفا با تولید متانول، اوره، پلی اتیلن‌ها و بدون تکمیل زنجیره‌های ارزش سریع تر از آن چیزی که تصور می‌کنید باید با بازارهای صادراتی خداحافظی کنیم پس وقتی هشدار این زنگ خطر را می‌شنوید احتیاط را کنار بگذارید که معنی این احتیاط دیگر شرط عقل نیست ...



بازگشت به  اخبار نسخه قابل چاپ

دیدگاه مخاطبان
لطفا برای درج دیدگاه خود فرم زیر را تکمیل نمایید.


نام:
پست الکترونیک:
تلفن همراه:
متن دیدگاه:
لطفا عدد مقابل را در
فرم روبرو وارد کنید:
Visual CAPTCHA

باشگاه مشتریان

ایمیل:

رمز عبور:

برای دریافت مشخصات کاربری خود پست الکترونیک اشتراک خود را در فرم زیر وارد نمایید.


خبرنامه

بـرای عـضویـت در خـبـرنـامـه انرژی نیوز، پـسـت الکترونیک خود را وارد کنید.


نفت,انرژی,